Aanmelding bij het Antigifcentrum (Art. 45 van CLP)

    “De uitwerking van de CLP her-classificatie is net achter de rug en de laatste deadline van REACH is nog niet eens voorbij en nu kom jij weer met iets anders” was de reactie van een klant toen ik hem vertelde dat er binnenkort weer veel werk voor hem klaar lag. Hij had me net met trots verteld dat hij nu klaar was voor wat rust na alle CLP & REACH veranderingen toen ik zijn roze wolk helaas moest wegblazen met een orkaan. “REACH en CLP zijn voorbij” meldde ik, “maar het volgende staat al klaar en dat gaat nog meer teweeg brengen voor de meeste bedrijven dan REACH & CLP bij elkaar”.

    De Annex VIII van CLP, de gecentraliseerde notificatie voor de “poison centers” oftewel art. 45 van CLP. De nieuwe bijlage van CLP betreft de notificatie van gevaarlijke stoffen aan de poison centers. Al jaren is het bekende artikel 45 een doorn in het oog van veel bedrijven. Ieder land heeft haar eigen procedure met eigen eisen en eigen tarieven. “Tarieven…?” Ja, tarieven! Je betaalt dus om te kunnen voldoen aan een wetgeving!

    KLIK HIER voor de draft Guidance over ANNEX VIII

    Op dit moment, heeft elk Europees land haar eigen procedure om de aanmelding te doen en die procedures verschillen behoorlijk. In het United Kingdom is het voldoende om een ViB te sturen naar een e-mailadres om te voldoen aan art. 45 van CLP en de notificatie is gratis. In Nederland is het aanvragen van een inlogcode de eerste stap om het ViB en de samenstelling te kunnen uploaden in een online portal; ook gratis. Duitsland heeft een vergelijkbaar systeem maar vraagt wat extra informatie zoals het soort verpakking en de hoeveelheid product. De Deutsche gründlichkeit zorgt ervoor dat altijd (!) iemand de aanmelding controleert en je een correcte bevestigingsbrief (ja echt snail-mail!) terugontvangt na goedkeuring. Als je aanmelding informatie mist, word je vriendelijk verzocht de missende info aan te leveren of de te breed gezette percentagegrenzen van de ingrediënten aan te passen. Het kromme is dan wel weer dat de “Notruf”, die gebeld wordt bij ongelukken met chemicaliën, weer niet gekoppeld is aan de overheid, maar gewoon een commerciële instantie is. Hier moet je apart de informatie aanleveren en betalen om hun telefoonnumer te mogen gebruiken op je ViB. Duitsland is dus gratis maar toch ook weer niet. Frankrijk wil ik ook nog even noemen. Hier heb je, om alleen maar een inlogcode aan te vragen, eerst een “gecertificeerd online identiteitscertificaat” nodig, alleen verkrijgbaar in Frankrijk en tegen betaling. Een tripje Frankrijk voordat je überhaupt met de notificatie kunt beginnen. Dit zijn slechts 4 van de 26 EU lidstaten (!), dus als je in een paar landen in de EU levert heb je wat te doen…

    Naam mijn idee, een systeem dat in de internationale wereld van tegenwoordig niet meer werkt. Hoe blij was ik toen we te horen kregen dat ECHA een gecentraliseerde aanmelding wilde opzetten, eindelijk een systeem dat zorgt voor de juiste informatie op de juiste plek en genoeg tijd om een werkbaar systeem op te zetten voor de bedrijven. Nu, een aantal jaren later, lijkt het dat politiek en lobby vanuit de lidstaten de overhand hebben gekregen en ben ik helaas niet meer zo enthousiast. Met als 2 grootste “enthousiasme-killers”:

    #        Een centrale aanmeld-portal maar geen centrale database, met als gevolg dat alle aanmeldingen nog steeds per lidstaat uitgevoerd moeten worden, wel allemaal in datzelfde portal.

           De introductie van de Unique Formula Identifier (UFI) een numerieke code die gekoppeld wordt aan elke “unieke” formulering en die de spil wordt in iedere aanmelding. Een UFI zal er als volgt uitzien: 7200-U0CW-5009-QW3Y (met ingebouwde controle som om “fraude” te voorkomen) en zal op elke verpakking & ViB vermeld moeten worden. (in een volgende Article kom ik uitgebreid op de UFI terug).

    De workload onder de ANNEX VIII wordt erg onderschat en de voornaamste boosodneer is de UFI. Het aanvragen van de code is het probleem niet, daarvoor heeft ECHA een “state of the art” (sarcasme!) tool ontwikkeld. Het feit dat die UFI zowel op de verpakking alsook op het ViB vermeld moet worden, is ook nog wel te realiseren. De uitdaging zit hem in de administratie van alle UFI’s met de daarbij behorende formuleringen! Het bijhouden van veranderingen, aanvragen van nieuwe UFI’s, aanmelden in de diverse lidstaten en dan weer zorgen dat de ViB’s en labels goed worden aangepast, wordt voor de meeste bedrijven een GROTE uitdaging. Zeker in de markten waar snel en veel van formulering wordt gewisseld!

    Verstoppen is er ook niet meer bij. Veel bedrijven die nu de art. 45 notificatie links laten liggen vanwege de lastige procedures, etc. hebben geluk dat het voor inspecties ook lastig te controleren is op dit moment. Nu is namelijk aan een product niet te zien of het aangemeld is, alleen navraag bij het “poison center” zelf kan daarover uitsluitsel geven. Door invoering van de UFI wordt het de inspectiediensten in ieder geval een stuk makkelijker gemaakt om te controleren.

    “REACH en CLP mogen dan voorbij zijn, we krijgen het voorlopig zeker niet rustig!” zei ik heel stellig tegen mijn klant. Na een diepe zucht, gevolgd door een korte stilte, was zijn reactie: “Ach ja we moeten ons ook niet gaan vervelen……”.

    In de komende maanden zal ik in mijn BLOG steeds een ander stukje van de ANNEX VIII toelichten.

    groetjes ivo

    0
    reacties

      Geef een reactie

      Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *