Geen EU-adres, Geen handel! 

De nieuwe werkelijkheid van CLP Artikel 4.11

De Europese Unie maakt de muren om de EU-markt steeds een beetje hoger. De herziene CLP-verordening uit 2024 (Verordening EU 2024/2865) is klip-en-klaar: zonder een verantwoordelijke partij die fysiek met de voeten in de Europese klei staat, komt je product de grens niet over. 

Hoewel er momenteel nog een versoepeling van de wetgeving loopt via het zogeheten OMNIBUS VI-pakket, denken veel leveranciers dat er nog een uitweg komt. Helaas is dat een gevaarlijke misvatting voor wat betreft de EU-verantwoordelijke, want dit is niet ter discussie gesteld in het OMNIBUS VI-pakket. Zelfs de stop-the-clock (Verordening EU 2025/2439) heeft geen invloed op deze verplichting, want artikel 4 is niet opgenomen bij het uitstellen van enkele CLP-deadlines.  

Waarom?

De EU heeft deze regel niet voor niets zo expliciet vastgelegd. De belangrijkste reden is de handhaving: Als een product onveilig is, kan een inspecterende instantie geen maatregelen of boetes opleggen aan een fabriek in China of de VS. De EU wil dat er iemand fysiek aanspreekbaar is voor inspecties en sancties. Daarnaast zijn er nog een aantal redenen, waaronder: 

• Antigifcentrum Notificatie (PCN): Als een kind van je product drinkt, moet een arts direct in de database kunnen zien wat de ingrediënten van dat product zijn. Non-EU leveranciers laten deze aanmelding vaak links liggen omdat ze geen verantwoordelijkheden hebben en de Notificatie zelf ook niet kunnen uitvoeren. Een EU-leverancier is nu verplicht dit te regelen, zodat de medische hulpverlening niet hoeft te gissen.  

• Eerlijk Speelveld (Level Playing Field): Europese bedrijven maken veel kosten om aan alle regels te voldoen. Hoewel leveranciers van buiten de EU ook aan die verplichtingen moeten voldoen, wordt de juridische onaantastbaarheid vaak gezien als een vrijbrief om regels te negeren. Die "vrijbrief" is nu verdwenen; iedereen die hier verkoopt, heeft dezelfde verantwoordelijkheden. 

Verplichting 

Sinds de update van Artikel 4.11 in de herziene CLP-verordening uit 2024 (Verordening EU 2024/2865) mogen stoffen of mengsels alleen in de handel worden gebracht door een leverancier die in de EU gevestigd is. De EU-leverancier is het aanspreekpunt voor de autoriteiten en is verantwoordelijk voor alle elementen van de CLP-verordening, waaronder classificatie, etikettering, UFI-code & PCN notificatie en de C&L notificatie. De EU-leverancier hoort ook vermeld te staan op het CLP-etiket van het product zodat overheden en consumenten weten wie de CLP-verantwoordelijke is in de EU. 

Dropship & E-commerce 

De regel geldt ook voor e-commerce. Als je via platforms zoals Amazon, AliExpress of je eigen Shopify-store verkoopt aan EU-burgers, ben je nu verplicht om een verantwoordelijke rechtspersoon/entiteit of importeur in de EU te hebben. Je kunt dus als non-EU webshop niet meer rechtstreeks aan EU-consumenten leveren zonder een EU-gevestigde verantwoordelijke op het etiket. De consument kan namelijk nooit de rol van 'importeur' voor chemische wetgeving vervullen. 

 Artikel de doodsteek voor dropshipping: https://www.devibfabriek.nl/de-doodsteek-voor-dropshipping/

Oplossingen 

Als leverancier van buiten de EU heb je feitelijk drie routes om legaal te blijven handelen: 

1. Een importeur, distributeur of fulfilmentcenter inschakelen: Zij worden dan in de EU de wettelijke leverancier met de daarbij behorende verantwoordelijkheden. 
   • Nadeel: Je moet je volledige receptuur delen voor de PCN-notificatie en je bent afhankelijk van hun naleving en zult je producten altijd via dezelfde importeur moeten verkopen of in ieder land een andere importeur aanstellen als EU-leverancier. 
2. Een “EU-leverancier” aanstellen: Een externe consultant die fungeert als een soort CLP-verantwoordelijke in de EU die de CLP-verantwoordelijkheden overneemt. 
   • Voordeel: Je deelt je receptuur alleen met de consultant en je ontlast je klanten. 
3. Een eigen EU-vestiging starten: Het oprichten van een dochteronderneming of kantoor in de EU (bijvoorbeeld in Nederland). 
   • Voordeel: Maximale controle. Je bent niet afhankelijk van derden, je houdt je intellectueel eigendom volledig binnenskamers en je fungeert zelf als de officiële "leverancier" op het etiket voor al je Europese klanten en consumenten. 

De connectie met de nieuwe Detergenten Verordening  

Het beter vastleggen van de aansprakelijkheid is niet iets dat alleen in de CLP is aangepast, ook in de nieuwe detergenten Verordening (Verordening EG 2026/405) is dit opgenomen. Er is zelfs een speciale functie in de toeleveringsketen gemaakt; de Authorised Representative oftewel AR. De verantwoordelijkheden van de AR zijn onder andere:  

1. Aanspreekpunt voor Autoriteiten: De AR is het centrale loket voor alle nationale toezichthouders in de 27 EU-lidstaten. 
2. Documentatiebeheer: Zij moeten de technische dossiers en conformiteitsverklaringen minimaal 10 jaar bewaren en direct kunnen overhandigen bij een inspectie. 
3. Productveiligheid: De AR ziet erop toe dat de fabrikant de verplichte stappen (zoals het Digital Product Passport en de etikettering) heeft gezet voordat het product op de markt wordt gezet. 

De EU-leverancier volgens CLP en de AR (volgens Detergenten) hebben gelijkende taken om te vervullen en in de meest ideale situatie zou het de meest eenvoudige manier zijn als beide takenpakketten worden uitgevoerd door dezelfde partij.  

Wat te doen! 

Denk goed na over de manier waarop je takenpakketten van zowel de Detergenten AR als de CLP-EU-leverancier gaat oppakken. Inventariseer de voor- en nadelen van de mogelijke opties en maak een keuze die het beste past bij jouw bedrijfsvoering. 

Hulp nodig? We helpen jullie graag.